خاطرات خوب گذشته

انار

livedown — Sun, 27 Jul 2008 15:02:18 GMT

لیلی زیر درخت انار نشست .

درخت انار عاشق شد .گل داد.سرخ سرخ

گلها انار شد.

داغ داغ.هر اناری هزار تا دانه داشت .

دانه ها عاشق بودند

دانه ها توی انار جا نمی شدند.انار کوچک بود.دانه ها ترکیدند.

انار ترک برداشت.خون انار روی دست لیلی چکید.

لیلی انار ترک خورده را از شاخه چید .

مجنون به لیلی اش رسید .

خدا گفت:راز رسیدن فقط همین بود .

کافیست انار دلت ترک بخورد .

داستان کوتاه

livedown — Wed, 23 Jul 2008 20:27:46 GMT

^{اجي مجي لا ترجي}

^{يك زوج در اوايل ۶۰ سالگي، در يك رستوران كوچيك رمانتيك سي و پنجمين سالگرد ازدواجشان را جشن گرفته بودن. ناگهان يك پري كوچولوِ قشنگ سر ميزشون ظاهر شد و گفت:چون شما زوجي اينچنين مثال زدني هستين و درتمام اين مدت به هم وفادارموندين ، هر كدومتون مي تونين يك آرزو بكنين. خانم گفت: اوووه ! من مي خوام به همراه همسر عزيزم، دور دنيا سفر كنم. پري چوب جادووييش رو تكون داد و اجي مجي لا ترجي دو تا بليط براي خطوط مسافربري جديد و شيك QM۲ در دستش ظاهر شد. حالا نوبت آقا بود، چند لحظه فكر كرد و گفت: خب، اين خيلي رمانتيكه ولي چنين موقعيتي فقط يك بار در زندگي آدم اتفاق مي افته ، بنابراين، خيلي متاسفم عزيزم ولي آرزوي من اينه كه همسري ۳۰ سال جوانتر از خودم داشته باشم. خانم و پري واقعا نا اميد شده بودن ولي آرزو، آرزوه ديگه !!! پري چوب جادوييش و چرخوند و……… اجي مجي لا ترجي و آقا ۹۲ ساله شد! پيام اخلاقي اين داستان مردها شايد موجودات ناسپاسي باشن ، ولي پريها… مونث هستند !!!!!!!!}

livedown — Thu, 26 Jun 2008 11:52:18 GMT

دو خط موازی

دو خط موازى زاییـده شدند . پسرکى در کلاس درس آنها را روى کاغذ کشید. آن وقت دو ‏خط موازىچشمشــان به هم افتاد. و در همان یک نگاه قلبشـان تپیـد. و مهر یکدیگر را در ‏سینه جای دادند. خط اولى گفت:ما مى توانیم زندگی خوبی داشته باشیم. و خط دومی ‏از هیجان لــرزید. خط اولی گفت: و خانه اى داشته باشیم در یک صفحه دنج کـاغذ‎ .‎
من روزها کار میکنم. می توانم بروم خط کنار یک جاده دور افتاده و متروک شوم ،یا خط کنار ‏یک نردبام. خط دومی گفت: من هم می توانم خط کنار یک گلدان چهار گوش گل سرخ ‏شوم ،یا خط یک نیمکت خالی در یک پارک کوچک و خـــلوت‎.‎خط اولی گفت: چه شغل شاعـــرانه اى. و حتمأ زندگی خوشی خواهیــم داشـت‎.‎در همین لحظه معلم فریاد زد: دو خط موازی هرگز به هم نمىرسند و بچه ها تکرار ‏کردند: دو خط موازی هیچ وقت به هم نمی رسند‎.‎
دو خط موازی لـرزیدند. به همدیگــر نگـاه کردند. و خط دومی پقی زد زیر گریـه‎ .‎
خط اولی گفت: نه این امکان ندارد . حتمأ یک راهی پیدا میشود .خط دومی گفت: ‏شنیدی که چه گفتند؟ هیچ راهی وجود ندارد. ما هیچ وقت به هم نمی رسیم. و دوباره ‏زد زیر گریه. خط اولی گفت: نباید نا امید شد. ما از این صفحه کاغذ خارج می شویم و ‏دنیا را زیر پا می گذاریم. بالاخره کسی پیدا میشود که مشکل ما را حل کند. خط دومی ‏آرام گرفت. و اندوهنک از صفحه کاغذ بیرون خزید. از زیردر کلاس گذشتند. و وارد حیاط ‏شدند. و از آن لحظه به بعد سفرهای دو خط موازی شروع شد. آنها از دشتها ‏گذشتند ..... ، از صحراهای سوزان ..... ، از کوههای بلند ..... ، از دره های عمیق .......، ‏از دریاها ....... ،از شهرهای شلوغ‎.....‎
سالها گذشت ؛
و آنها دانشمندان زیادی را ملاقات کردند. ریاضیدان به آنها گفت: این محال است.هیچ ‏فرمولی شما را به هم نخواهد رساند. شما همه چیز را خراب میکنید. فیزیکدان گفت: ‏بگذارید از همین الآن نا امیدتان کنم. اگر می شد قوانین طبیعت را نادیده گرفت، دیگر ‏دانشی به نام فیزیک وجود نداشت. پزشک گفت: از من کاری ساخته نیست، دردتان بی ‏درمان است. شیمی دان گفت: شما دو عنصر غیر قابل ترکیب هستید. اگر قرار باشد با ‏یکدیگر ترکیب شوید ، همه مواد خواص خود را از دست خواهند داد. ستاره شناس ‏گفت: شما خودخواه ترین موجودات روی زمین هستید. رسیدن شما به هم مساوی ‏است با نابودی جهان. دنیا کن فیکون می شود . سیـارات از مدار خارج می شوند. کرات با ‏هم تصادم میکنند. نظام دنیا از هم می پاشد . چون شما یک قانون بزرگ را نقض کرده ‏اید. فیلسوف گفت: متاسفم... جمع نقیضین محــال است‎.‎
و بالآخره به کودکی رسیدند. کودک فقط سه جمله گفت: شما به هم میرسید. نه در ‏دنیاى واقعیات. آن را در دنیاى دیگری جستجو کنید...... دو خط موازی او را هم ترک کردند. ‏و باز هم به سفرهایشان ادامه دادند. اما حالا یک چیز داشت در وجودشان شکل میگرفت. ‏‏«آنها کم کم میل به هم رسیدن را از دست میدادند.» خط اولی گفت: این بی ‏معنی است. خط دومی گفت:چی بی معنی است؟ خط اولی گفت:این که به هم ‏برسیم. خط دومی گفت: من هم همینطور فکر میکــنم. و آنها به راهشان ادامه دادند‎.‎
یک روز به یک دشت رسیدند. یک نقاش میان سبزه ها ایستاده بودو نقاشی میکرد.خط ‏اولی گفت:بیـا وارد آن بوم نقاشی شویم و از این آوارگی نجات پیــدا کنیم‎.‎
خط دومی گفت: شاید ما هیچوقت نباید از آن صفحه کاغذ بیرون می آمدیم. خط اولی ‏گفت:در آن بوم نقاشی حتمأ آرامش خواهیم یافت. و آن دو وارد دشت شـدند.روی دست ‏نقاش رفتند و بعد روی قلمش. نقاش فکری کرد و قلمش را حرکت داد‎.‎
و آنها دو ریل قطار شدند که از دشتی می گذشت. و آنجا که خورشید سرخ آرام آرام ‏پایین می رفت و

سر دو خط موازی عاشقانه به هم میرسید‏‎.‎

نرگس آبيار

livedown — Wed, 25 Jun 2008 08:53:18 GMT

از همه اونایی که با نظرای پر مهرشون منو همراهی کردن ممنون .

بازم تنها شدم چاره ای جز این ندارم ولی سرم شلوغم میشه ُ

تا آپ آینده ....

livedown — Fri, 23 May 2008 20:18:18 GMT

نماد رز های رنگی:

رز قرمر:نشان دهنده ی شدت عشق.

رزقرمز کم رنگ به نشانه " دوستت دارم" میباشد و رز قرمز پر رنگ به معنی زیبایی بیانتهاست. عشق بیریا ،زیبایی ،شجاعت و احترام از دیگر معانی آن میباشد.

رز زرد:نشان دهنده ی درخشندگی و پویایی عشق.

امروزه رز زرد به معنی شادی و خوشحالی میباشد ولی درگذشته این رنگ رز معنی کاهش میزان علاقه و وفاداری را داشت. شادمانی، رفاقت، شوق، حسادت، آغاز دوباره و معذرت خواهی از دیگر معانی آن میباشد.

رز ارغوانی: این رز به معنی تمایل و اشتیاق فرد به طرف مقابلاست.

رز نارنجی: رز نارنجی فریفتگی و دلباختگی را میرساند و گاه در معانی اشتیاق و آرزو نیز به کار میرود.

رز صورتی: نشان دهنده ی عشق پنهانی.

رز صورتی کمرنگ به معنی تحسین، ستایش، وقار، شایستگی و زیبایی میباشد و رز صورتی پر رنگ به معنی تشکر از طرف مقابل است. قدر دانی، وقار، ستایش، همدلی، لطافت، شادکامی و بیان آنکه شما طرف مقابلتان را بسیار دوست داشتنی میدانید.

رز سفید: رز سفید به معنای پاکی و روحانیت عشق است

ودر دسته گل عروس به معنی احساس عاشقانه شادی آور و همچنین عشق مبارک و فرخنده میباشد و معصومیت، سکوت، فروتنی و احترام میباشد. با هدیه دادن رز سفید به طرف مقابل نشان میدهید که عشق و احترام شما نسبت به وی عمیق و خالصانه است.

رز ابی:نمادی از ارامش و خلوص در عشق.

غنچه رز: نماد پاکی و زیبایی، جوانی و عشق نو پا میباشد.

رز خاکستری: نماد سوختن خالصانه در عشق را می رساند گاهی نیز در معنای ترک همراه با عشق است.

♥HAPPY♥♥♥ VALENTINE♥

livedown — Mon, 11 Feb 2008 17:04:24 GMT

a hundred words would not be enough

and a thousand roses would be too less to express

how spicial you are to me...

sweetheart, i love you from the bottom of my heart...

i am so glad, i found you!

HAPPY♥♥♥ VALENTINE

livedown — Sat, 12 Jan 2008 09:24:18 GMT

From all the MamaPop betches to you and yours: Merry Christmas, everyone!

Merry Christmas

عشق و دوست داشتن...

livedown — Sat, 15 Dec 2007 12:37:18 GMT

عشق!

یک جوشش کور است و پیوندی از سر نا بینایی و

دوست داشتن!

پیوندی خود اگاه . از روی بصیرت و روشن و زلال.

عشق!

بیشتر از غریزه اب می خورد و هر چه از غریزه سر زند بی ارزش است و

دوست داشتن!

از روح طلوع میکند و هر جا که یک روح ارتفاع دارد دوست داشتن نیز همگام با ان اوج می گیرد.

عشق!

با دوری و نزدیکی در نوسان است،اگر دوری به طول انجامد ضعیف می شود و اگر تماس دوام یابد به ابتذال میکشد و تنها با بیم و امید و تزلزل و اضطراب و دیدار و پرهیز زنده و نیرومند می ماند،اما

دوست داشتن!

با این حالات نا اشناست و دنیایش دنیای دیگریست.

عشق!

جنون است و جنون چیزی جز خرابی و پریشانی فهمیدن و اندیشیدن نیست،اما

دوست داشتن!

در اوج معراجش،از سر حد عقل فراتر می رود.و فهمیدن و اندیشیدن را نیز از زمین می کند و با خود به قله ی بلند اشراق می برد.

عشق!

زیبایی های دلخواه را در معشوق می افریند و

دوست داشتن!

زیبایی های دلخواه را در دوست می بیند و می یابد.

عشق!

یک فریب بزرگ و قوی است و

دوست داشتن!

یک صداقت راستین و صمیمی و بی انتها و مطلق.

عشق!

در دریا غرق شدن است و

دوست داشتن!

در دریا شنا کردن.

عشق!

بینایی را می گیرد و

دوست داشتن!

می دهد.

عشق!

همواره با شک الوده است و

دوست داشتن!

سرا پا یقین است و شک نا پذیر.

عشق!

را هر چه بیشتر می نوشیم،سیرابتر می شویم و از

دوست داشتن!

هر چه بیشتر ، تشنه تر...

عشق!

هر چه دیری می پاید کهنه تر و

دوست داشتن!

نو تر می شود.

عشق!

نیرویی است در عاشق که او را به معشوق می کشاند و

دوست داشتن!

جاذبه ای است در دوست که دوست را به دوست می برد.

عشق!

تملک معشوق است و

دوست داشتن!

تشنگی محو شدن در دوست.در

عشق!

رقیب منفور است و در

دوست داشتن!

است که هواداران کویش را جو جان خویشتن دارند،که حسدش خصه ی عشق است. و چه

عشق!

معشوق را طعمه ی خویش می بیند و همواره در اضطراب است که دیگری از چنگش نرباید و اگر ربود با هر دو دشمنی می ورزد و معشوق نیز منفور می گردد. و

دوست داشتن!

ایمان است، و ایمان یک روح مطلق است،یک ابدیت بی مرز است از جنس این عالم نیست.

عشق!

لذت جستن است و

دوست داشتن!

پناه جستن.

عشق!

رو به جانب خود دارد،خود خواه است و خودپا و حسود و معشوق را برای خویش می پرستد و می ستاید اما

دوست داشتن!

رو به جانب دوست دارد،دوست خواه است و دوست پا و خود را برای دوست می خواهد و او را برای او دوست می دارد و خود در میانه نیست.

اری ،

دوست داشتن از عشق برتر است و من هرگز خود را تا سطح بلند ترین قله ی عشقهای بلند،پایین نخواهم اورد...

دکتر شریعتی

قشنگیه قسمت ماست

livedown — Tue, 06 Nov 2007 10:16:18 GMT

تکیه به شونه هام نکن من از تو افتاده ترم

ما که بهم نمی رسیم بسه دیگه بزار برم

کی گفته بود به جرم عشق یه عمری پرپرت کنم

حیف تو نیست کنج قفس چادر غم سرت کنم

من نه قلندر می شم و نه قهرمان قصه ها

نه برده ی حلقه به گوش نه مثل اون فرشته ها

من عاشقم همین و بس غصه نداره بی کسیم

قشنگیه قسمت ماست که ما بهم نمی رسیم

شعر قشنگی از پریا ی عزیز

خلوت یک شاعر

livedown — Sun, 28 Oct 2007 10:28:18 GMT

کاش در دهکده عشق فراوانی بود
توی بازار صداقت کمی ارزانی بود

کاش اگر گاه کمی لطف به هم میکردیم
                                                               مختصر بود ولی ساده و پنهانی بود

کاش به حرمت دلهای مسافر هر شب
                                                               روی شفاف تزین خاطره مهمانی بود

کاش دریا کمی از درد خودش کم می کرد
                                                            قرض می داد به ما هرچه پریشانی بود

کاش به تشنگی پونه که پاسخ دادیم
                                                            رنگ رفتار من و لحن تو انسانی بود

مثل حافظ که پر از معجزه و الهامست
                                                              کاش رنگ شب ما هم کمی عرفانی بود

چه قدر شعر نوشتیم برای باران
                                                            غافل از آن دل دیوانه که بارانی بود

کاش سهراب نمی رفت به این زودی ها
                                                            دل پر از صحبت این شاعر کاشانی بود

کاش دل ها پر افسانه ی نیما می شد
                                                            و به یادش همه شب ماه چراغانی بود

کاش اسم همه دخترکان اینجا
                                                             نام گلهای پر از شبنم ایرانی بود

کاش چشمان پر از پرسش مردم کمتر
                                                          غرق این زندگی سنگی و سیمانی بود

کاش دنیای دل ما شبی از این شبها
                                                           غرق هر چیز که می خواهی و می دانی بود

دل اگر رفت شبی کاش دعایی بکنیم
                                                          راز این شعر همین مصرع پایانی بود