روزها     مي روم    سوي     دريا

 

تا به موجش دهم   لحظه اي گوش

 

تا  كه  شايد   به   آهنگ   گرمش

 

لحظه اي  دل  كند  غم   فراموش

 

اين  غم  اما  زده   ريشه  در  دل

 

مثل  نخلي   كه  در   خاك  صحرا

 

با   نسيمي   كجا   مي شود   پاك

 

چرك  غم  از  رخي   مثل  دريا !؟

 

با    دلم    آب    دريا     به     نجوا

 

مي كند    درد    دل     از    عذابي

 

اينكه  من   سينه ام   را   به   سانت

 

مي شكافد        دمادم         غرابي

 

موج    دريا     كند    با     نوايش

 

صحبت  از   روي    پر ناز   مهتاب

 

اينكه  اويش   كند   با  صد  افسون

 

دل  پريشان  و  مواج   و   بي تاب

 


 

نوشته شده توسط just parmin در جمعه 1386/06/23 ساعت موضوع | لینک ثابت