چه شد شاعر که در باغ ام گلی دیگر نمی روید
به اهنگ قدم هایم کسی شعری نمی گوید
چه بیهوده کل الوده که باران هم نمی شوید
ببین حتی گل شب بو شب ما را نمی بوید

 

 

هنوز از تو در این میدان صمیمی تر نمی بینم
از این تنها درخت شب کسی را سر نمی بینم
هنوز این من هنوز این تو قدیمی تر ولی از نو
به جز چشم سیاه تو شبی دیگر نمی بینم

 

 غم چشمان اهو را تو می فهمی
عبور از نور جادو را تو می فهمی
سکوت هر غزل گو را تو می فهمی 

                                                                                         


               تو می فهمی

                             تو می فهمی


                                        تو می فهمی


از این هستی چنان مستم


                                                   که می لرزم

 
                                                              که می بارم


که در شام غزلسوزان


                                                                        تو را دارم


                                                                                     تو را دارم


پر از سوزم پر از روزم


                                   چه رنگینم


                                                              چه هوشیارم


ببین با تو چه بیدارم


                                                                                چه بسیارم


                                                                                             چه سرشارم

 

                                                                                          

                                                             شهریار قنبری

 


 

نوشته شده توسط just parmin در یکشنبه 1386/05/14 ساعت موضوع | لینک ثابت