خاطرات خوب گذشته

بی تو در می یابم
چون چناران کهن
از درون تلخی واریزم را
کاهش جان من این شعر من است
ارزو می کردم
که تو خواننده ی شعر من باشی
راستی شعر مرا می خوانی؟
نه دریغا هرگز
باورم نیست که خواننده ی شعرم باشی
کاشکی شعر مرا می خواندی

نوشته شده توسط just parmin در شنبه 1386/05/13 ساعت موضوع | لینک ثابت