خاطرات خوب گذشته

و چه رویاهایی...

که تبه گشت و گذشت.

و چه پیوند صمیمیتها،

که به اسانی یک رشته گسست.

چه امیدی،چه امید؟

چه نهالی که نشاندم من و بی بر گردید.

 

                                        

 

دل من می سوزد،

که قنا ری ها را پر بستند.

که پر پرستو ها را بشکستند.

و کبو تر ها را

اه کبوتر ها را...

و چه امید عظیمی به عبث انجامید.

 

                                     

 

در میان من و تو فاصله هاست.

گاه می اندیشم،

می توانی تو به لبخند این فاصله را بر داری...

 

                                       

تو توانایی بخشش داری.

دستهای تو توانایی ان را دارد

که مرا

زندگانی بخشد.

چشمهای تو به من می بخشد

شور عشق و مستی

 

 

        و تو چون مصرع شعری زیبا،                                       

                        سطر بر جسته ای از زندگی من هستی

 

نوشته شده توسط just parmin در پنجشنبه 1386/05/04 ساعت موضوع | لینک ثابت