خاطرات خوب گذشته

عهد کردم نهالی بسرایم

ولی افسوس خیالم نشکفت

عشق بازی هوسی دارد و من بی خبرم

جام می با من و افسوس که ساقی نشکفت

ساقی همشب دل من همسفر راه غم است

جام می می نوشم و انگار خیالم نشکفت

هفت سین دل من بی تو چه تنها و غریب

غنچه بودی و یک یاس برایم نشکفت

سالها در طلب عشق تو و در خلوت تنهایی خویش

صد غزل خواندم و یک بیت برایم نشکفت

نوشته شده توسط just parmin در چهارشنبه 1386/04/20 ساعت موضوع | لینک ثابت

گاهی چنان بدم

که مبادا ببینییم حتی اگر به دیده رویا ببینییم ،

من صورتم

که به صورت شعرم شبیه نیست

بر این گمان مباش که زیبا ببیینم

شاعر شنیدنی ست ولی میل توست آماده ای که بشنوی ام یا ببینییم

این واژه ها صراحت تنهایی من اند

با این همه مخواه که تنها ببینییم مبهوت می شوی

اگر از روزنه ات شبی بی خویش در سماع غزل ها ببینییم

یک قطره ام

و گاه چنان موج می زنم در خود که ناگزیری دریا ببینییم

شب های شعر خوانی من بی فروغ نیست

اما تو با چراغ بیا تا

ببینییم

نوشته شده توسط just parmin در جمعه 1386/04/15 ساعت موضوع | لینک ثابت

_{عشق کلید شهر قلب است به شرط آنکه قفل دلت هرز نباشد که با هر کلیدی}_{باز شود}

نوشته شده توسط just parmin در سه شنبه 1386/04/12 ساعت موضوع | لینک ثابت

بنویس نامه نویس                     حرف های خوب خوب بنویس

بنویس وقتی تو نیستی              دیگه انگار چیزی نیست

بنویس نامه نویس...

اگه عاشقانه نیست                  حرف های بهتر بنویس

اگه خنده ش میگیره                  گریه مو از سر بنویس

بنویس نامه نویس....

بنویس خواستنم از جنس گل ابریشمه

بنویس پاکی من ،پاکی نور و شبنمه

همه دوست داشتنم و نقطه به نقطه بنویس

بنویس قصه زیاده، ولی کاغذم کمه

بنویس خواستن من شمردنی نیست، بنویس

بنویس دل که به خاک سپردنی نیست بنویس

بنویس خسته شدم ، اون قده خسته که نگو

همه دلتنگی من گفتنی نیست ،بنویس

ننویس،نه ننویس هر چی که گفتم ننویس

ننویس،نه ننویس،هر چی دلت خواست بنویس

ننویس چون که براش نامه ها تکراری شده

چیزی از من ننویس،فقط براش راست بنویس



                                                              نامه نویس،راست بنویس

                                                                                  نامه نویس......

نوشته شده توسط just parmin در سه شنبه 1386/04/12 ساعت موضوع | لینک ثابت

ميگذرم از ميان رهگذران , مات
        مينگرم در نگاه رهگذران , کور
               اين همه اندوه در وجودم و من , لال
                    اين همه غوغاست در کنارم و من دور!

ديگر در قلب من , نه عشق , نه احساس
          ديگر در جان من , نه شور , نه فرياد
                    دشتم , اما در او نه ناله ی مجنون!
                             کوهم , اما در او نه تيشه ی فرهاد!

هيچ نه انگيزه ای , که هيچم , پوچم!
           هيچ نه انديشه ای , که سنگم , چوبم!
                    همسفر قصه های تلخ غريبم.
                             رهگذر کوچه های تنگ غروبم.

آن همه خورشيدها که در من ميسوخت
              چشمه ی اندوه شد ز چشم ترم ريخت
                     کاخ اميدی که برده بودم تا ماه
                             آه , که اوار غم شد و به سرم ريخت

زورق سر گشته ام که در دل امواج
               هيچ نبيند , نه ناخدا , نه خدا را
                      موج ملالم که در سکوت و سياهی
                             ميکشم اين جان از اميد جدا را

ميگذرم از ميان رهگذران , مات
                  ميشمرم ميله های پنجره ها را.
                        مينگرم در نگاه رهگذران , کور
                                ميشنوم قيل و قال زنجره ها را

فریدون مشیری

نوشته شده توسط just parmin در شنبه 1386/04/09 ساعت موضوع | لینک ثابت

عشق را از هر کجا شروع کنید به زودی متوجه می شوید بسیار سیار و روان است.

و همه آفرینش را در خود جای می دهد.

وقتی عشق چنین عظیم و بزرگ است ،
پس در انحصار شئی یا شخصی نیست، که آن را از ما بگیرد و ما را تنها بگذارد.

همه هستی در وجود ماست ،

پس، از دست دادن هیچ چیز ، موجب کاستی در این بی نهایت عشق ما ، نمی شود.

نوشته شده توسط just parmin در شنبه 1386/04/09 ساعت موضوع | لینک ثابت

چه کسی می داند تو در پیله تنهائی خود تنهائی؟

چه کسی می داند تو در حسرت یک روزنه در فردائی؟

پیله ات را بگشا ِ تو به اندازه یک پروانه زیبائی؟

نوشته شده توسط just parmin در چهارشنبه 1386/04/06 ساعت موضوع | لینک ثابت

در بيکران دو چيز افسونم می کند:

ابی اسمانی که می بينم و می دانم که نيست

و خدايی که نمی بينم و می دانم هست....

و چه زيباست اين بيکران افسونگر و خدايی که در اين نزديکيست

نوشته شده توسط just parmin در چهارشنبه 1386/04/06 ساعت موضوع | لینک ثابت

بی تو مهتاب شبی باز ان کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شدم از جام وجودم

شدم ان دیوانه ی عاشق که بودم

در نهان خانه جانم گل یاد تو درخشید

باغ صد خاطره خندید،عطر صد خاطره پیچید

یادم امد شبی با هم از ان کوچه گذشتیم

پر گشودیم و در ان خلوت دلخواسته گشتیم

ساعتی بر لب ان جوی نشینیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت

اسمان صاف و شبی ارام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ی ماه فروریخته در اب

شاخه ها دست بر اورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به اواز شباهنگ

یادم امد تو به من گفتی از این عشق حذر کن

لحظه ای چند بر این اب نظر کن

اب،ایینه عشق گذران است

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران ات

باش فردا که دلت با دگران است

تا فراموش کنی چندی از این شهر گذر کن

با تو گفتم:حذر عشق ؟.........ندانم

سفر از پیش تو؟........

هرگز نتوانم،

نتوانم

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

چو کبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی

من نرمیدم.......

نگسستم.....

باز گفتم:تو صیادی و من اهوی دشتم

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

حذر عشق ندانم..........

نتوانم........

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب ناله تلخی داد و گریست

اشک در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید

یادم امد که دگر جوابی از تو نشنیدم

پای در دامن اندوه کشیدم

نگسستم....

نرمیدم....

رفت در ظلمت غم ان شب و شبهای دگر

نگرفتی از عاشق ازرده خبر هم

نکنی دیگر از ان کوچه گذر هم

بی تو، اما،

به چه حالی من از ان کوچه گذشتم....

نوشته شده توسط just parmin در چهارشنبه 1386/04/06 ساعت موضوع | لینک ثابت

خاطرات خوب گذشته

هدیه ی دوست خوبم

بنویس نامه نویس

بهت

فریدون مشیری